مینڈا کنگھی شیشہ” نی شاعری وچ تصویر کشی نا عنصر بڑا مضبوط اے۔
کیمبل پوری بولی
ہنڑ تاں کسی کول ٹیم ای کوئی نئیں بھجارتاں نے بارے بچے کی جانڑن ۔
میرے کیمبلپور جیا ہور وکھا
تو سچا ایں تے سامنے آ
میرے کیمبلپور جیا ہور وکھا
تو سچا ایں تے سامنے آ
بابا خیرا ساری دہاڑی نا تھکا ویا ایہا ،ڈنگر چراونڑیں توں بعد اُس بہوں سارے ڈِھنگر اکھٹے...
پتہ ای نئیں لگا ترے چار منڈوسے آلے جنڑے آئےن جنہاں کول برچھے تے کوہاڑیاں ایہاں۔ خبردار...
کوئی وَگنی ہَرو ماہیا
بانہوں ڈَاھڈا یاد آیاں،ذَرا سامنے ہو ماہیا
جداں نظر ترا تِل آندا اے
محمدؐ دے نغمے سُریلے سُنڑا کے
جس جس جگہ توں سرکار گزردے ایہے مرحبا مرحبا دیاں آوازاں آنیاں ایہاں۔نالے درود تے سلام بلند...
گُھگھی(فاختہ) دو قسم نیں پکھیروآں آکھنن ہِک بالکل کلبوترے نے جُسے نے برابر ہونی تے اس نے...
اُس وقتے اِچ جراثیم بی کوئی نئیں ہونے ایہے تے بماری بی کوئی نئیں ہونی ایہی۔