حسین ابنِ امام تیکوں جہان سارا سلام ڈیندائے
تیڈی شجاعت ہے جگ تے اعلیٰ ضمیر زندہ سلام ڈیندائے
امام ابنِ امام توں ہیں خدا دی وحدت کوں تئیں بچایا
امن ڈِیوایائی امن دی جھا کوں عظیم کعبہ سلام ڈیندائے
کریم ابنِ کریم توں جو حر دے لشکر کوں ڈِتائی پاݨی
جھکا گئے نظراں او سارے بندے دِھیان پیارا سلام ڈیندائے
اے منتظر ہائی فرات تیڈا حسین حاکم حکم سݨاوے
او ڈیکھ کے بس صبر تہڈا فرات دریا سلام ڈیندائے
توں آپ زخماں توں چُور چُور ایں تے لاشے سارے تئیں آپ چائے
جہان سارا اے ڈیہدا رہ گئے جہان والا سلام ڈیندائے
ہا سرخ ڈِسدا فلک اے سارا تہڈے غم وچ ہا خون رویا
تہاڈے صبراں تے تھی کے ششدر اے جھک کے آقا سلام ڈیندائے
علی نجف کوں ہا چھوڑ آیا حسین بچڑے دی جنگ کوں ڈیکھاں
توں واہندے دریا تے ریہوں پیاسا امیر بابا سلام ڈیندائے
ایں کہکشاں دا ہے نُور باقی حسین تیڈی ضیا دے صدقے
تے ڈے کے سجدہ تئیں سر نہ چایا اخیری سجدہ سلام ڈیندائے
اے ریت جنگل دی خلد بݨ گئی جو خون تیڈا آ وچ رلا ہے
اے خاک افضل ہے سجدہ گاہ او پاک صحرا سلام ڈیندائے
توں روشنی دا ہیں ہک مینارا جہان روشن تئیں کر ڈتا ہے
تھیا منور ہے قلب جیندا اوہو تاں مولا سلام ڈیندائے
ایں خون تیڈے دے نال چمکن ستارے ستر او کربلا وچ
عظیم ہر ہک ستارا تھیا ہر ہک ستارا سلام ڈیندائے
فلک دے وانگوں ہے چھاں تہاڈی ایں دینِ حق تے حسین مولا
اے دینِ حق تاں انھا تھوں ملدائے اے دین حق دا سلام ڈیندائے
علم تے آقا تئیں لکھ ڈتا ہے ایں خون اپݨے دے نال کربل
اے دینِ اسلام ہویا زندہ علم وی اعلیٰ سلام ڈیندائے
تساں اندھارے تے چھا گئے ہو تے بݨ کے سورج حسین مولا
اے ڈینہہ حشر تائیں اجالا راہسی رسول نانا سلام ڈیندائے
اے گریہ ماتم کریندے بیٹھن زباں توں سارے اے آدھدے بیٹھن
تہاڈی مرقد دے چارے پاسوں ملائک ٹولا سلام ڈیندائے
عجیب منبر تے توں کھڑا ہیں بغیر دھڑ دے قرآن پڑھدائیں
کلام ربّ دا ہیں آپ وارث ایمان میڈا سلام ڈیندائے
ہے انبیا کوں وی ناز تئیں تے خدا وی راضی ہے تئیں تے مولا
خدا بھجیندائے درود تئیں تے خدا دا جلوہ سلام ڈیندائے
توں رہ کے مولا صداقتاں تے ازل توں گھن کے حشر دے ڈینہہ تائیں
تہاڈی عظمت کوں ڈینہہ ازل دا اے شاہِ والا سلام ڈیندائے
عظیم ابنِ عظیم توں ہیں نماز مردی کوں تئیں بچایا
نماز دے کولوں تھی فارغ نمازی بندہ سلام ڈیندائے
اے ریت ذرے گلاب بݨ گئے جو حکم تیڈے کوں من گئے ہِن
اے بݨ گئے مقبول سارے ارفع ہر ہک دا رتبہ سلام ڈیندائے
